Spaans is de belangrijkste taal in Mexico
Als je door Mexico reist, valt het meteen op: vrijwel iedereen spreekt Spaans. Ruim 96 procent van de inwoners gebruikt Spaans dagelijks. Dit komt door de geschiedenis van het land. In de 16e eeuw namen de Spanjaarden Mexico over en brachten hun taal mee. Spaans werd zo de voertaal in het bestuur, op school, op tv en op straat. Veel woorden uit het Spaans hoor je overal terug, in groeten, aanwijzingen en winkels. Als toerist of bezoeker heb je genoeg aan basiskennis van het Spaans om je te redden. De uitspraak van het Mexicaanse Spaans is soms net wat anders dan in Spanje, maar de meeste mensen verstaan je prima. Opvallend is dat veel straatnamen, plaatsnamen en menukaarten ook Spaans zijn.
Inheemse talen leven voort in Mexico
Nog steeds worden in Mexico meer dan zestig verschillende inheemse talen gesproken. Dit zijn talen van de oorspronkelijke volkeren, zoals het Nahuatl, Maya en Mixteeks. In dorpen en op het platteland hoor je deze talen regelmatig. Oudere bewoners praten soms liever in hun moedertaal dan in het Spaans. De grootste inheemse taal is Nahuatl, de taal van de Azteken. Ongeveer anderhalf miljoen Mexicanen spreken Nahuatl. Ook Maya is bekend, vooral in het zuiden van het land. Hoewel het aantal sprekers per taal vaak klein is, zijn deze talen een belangrijk deel van de Mexicaanse cultuur. Ze worden overgedragen binnen families, op school en soms via muziek of dans.
Engels en andere talen in toeristische gebieden
In grote steden en bij bekende stranden, zoals Cancun en Playa del Carmen, hoor je naast Spaans ook veel Engels.
In winkels, restaurants en op excursies kun je vaak terecht met Engels.
Veel jongeren leren Engels op school, zodat ze met toeristen kunnen praten of in het buitenland kunnen studeren.
Toch spreekt niet iedereen vloeiend Engels. Buiten de bekende bestemmingen merk je al snel dat Spaans echt de hoofdtaal is. Soms hoor je ook Duits, Frans of Italiaans bij hotels of gidsen, maar dit blijft uitzonderlijk. Wie rondreist buiten de populaire plekken doet er goed aan wat Spaans woorden en zinnen te oefenen. Dit maakt contact leggen makkelijker en wordt gewaardeerd door de inwoners.
Taal als spiegel van de Mexicaanse cultuur
De taal in Mexico laat zien hoe het land gevormd is door invloeden uit Europa en door eigen tradities. In het dagelijkse Spaans zitten bijvoorbeeld veel woorden uit de inheemse talen. Denk aan woorden voor eten, zoals “chocolate” (van het Nahuatl) of “tomate”. Ook typische Mexicaanse feestdagen en tradities hebben hun naam behouden in de oudere talen. Sommige scholen bieden lessen in een lokale taal aan, zodat de jeugd zich bewust is van hun roots. De Mexicaanse grondwet erkent Spaans en de meeste inheemse talen als officieel. Toch krijgt het Spaans overal de meeste aandacht, vooral bij de overheid, op televisie en bij onderwijs. De verscheidenheid aan talen maakt het land kleurrijk en uniek, en zorgt ervoor dat het erfgoed blijft leven.
Meest gestelde vragen over talen in Mexico
- Is Spaans de enige officiële taal van Mexico?
Spaans is de hoofdtaal voor de overheid en op school, maar Mexico erkent nog meer dan zestig inheemse talen als officieel. Spaans blijft wel verreweg de taal die de meeste inwoners samenbrengt.
- Kun je met Engels goed terecht in Mexico?
Met Engels kom je vooral in toeristische gebieden en grote steden goed uit de voeten. In kleinere plaatsen spreken mensen meestal Spaans en soms hun eigen inheemse taal. Spaans spreken is dus vaak handig.
- Hoeveel mensen spreken een inheemse taal in Mexico?
Ongeveer zeven miljoen Mexicanen spreken een van de inheemse talen. Dit is minder dan tien procent van de totale bevolking, maar deze talen zijn belangrijk voor de cultuur en tradities.
- Waar zijn inheemse talen het meest te horen?
Inheemse talen hoor je het meeste in dorpen en landelijke gebieden. Vooral in de staten Oaxaca, Chiapas, Yucatán en Puebla wonen veel mensen die een eigen moedertaal spreken naast het Spaans.
- Zijn de inheemse talen aan het verdwijnen?
Sommige inheemse talen in Mexico worden steeds minder gesproken en zijn bedreigd, maar anderen zijn nog erg levendig en worden actief overgedragen aan de jongere generatie via familie en scholen.